Anadolu ezgilerinde kendine has yorumuyla öne çıkan “Serçelerin Süvarisi” Sümeyra Çakır’ın 80’nci doğum yılı vesilesiyle düzenlenen etkinlikte, onun sesinden hayat bulan türküler, Anadolu’nun kültürel birikimini ve halkın ortak hafızasını sahneye taşıyacak.
TAKSAV’ın (Toplumsal Araştırmalar Kültür ve Sanat için Vakıf) Edirne Temsilciliği’nce düzenlenen etkinlik için yapılan açıklamada, “Serçelerin Süvarisi Çakır’ı farklı kılan, yalnızca güçlü bir yorumcu olması değil, müziği bir vicdanın sesi, bir duruşun ifadesi olarak görmesidir. O, Ruhi Su’nun öncülük ettiği anlayışı sürdürerek, yalınlığı ve içtenliği merkeze alan bir çizgiye bağlı kaldı. Çakır’ın yorumlarında, Ruhi Su’nun şekillendirdiği estetik duyarlılık da güçlü bir şekilde hissediliyor” denildi.
TAVSAV’ın ücretsiz olarak düzenlediği etkinliğe sanatçının Frankfurt’ta yaşayan eşi, Mimar Hasan Çakır da katılacak. Programda Emin İgüs, Diyar Kılıç Mert, Boran Mert, Dr. Suat Sarp, Hüseyin Fırtına ve Şef Salim Çetin yönetiminde Mavi İz Çok Sesli Halk Türküleri Korosu sahne alacak.
Yarın akşam (9 Mayıs 2026’da saat 20.00’de) Özgür Çocuklar Parkı TAKSAV Salonu’nda düzenlenecek olan gece, türkülerin taşıdığı ortak belleği yeniden hatırlamak ve Sümeyra Çakır’ın sanat yolculuğuna tanıklık etmek isteyenleri bir araya getirecek.
RUHİ SU’NUN YOL ARKADAŞI
Sümeyra Çakır 25 Mayıs 1946’da Edirne’de doğdu, 5 Şubat 1990‘da Frankfurt’ta yaşamını yitirdi.
İstanbul Teknik Üniversitesi Maçka Mimarlık Fakültesi‘ni 1969 yılında bitiren Çakır, üniversiteye devam ederken, aynı zamanda 1966 yılında başladığı İstanbul Belediye Konservatuvarı Klasik Batı Müziği Şan Bölümü’nde 1977 yılına kadar eğitim gördü. 1971 yılında Ruhi Su ile tanıştı ve onun öğrencisi oldu. 1975 yılında Ruhi Su ile birlikte Dostlar Korosu’nu kurdu. Birlikte 1977 yılında yaptıkları “El Kapıları“ ve “Sabahın Sahibi Var“ albümleri ile birlikte gerçekleştirdikleri Pir Sultan Abdal, Köroğlu ve Türküler konserleri Türkiye’de büyük ilgiyle karşılaştı. 1979 yılında, bir süre Türkiye Maden – İş Sendikası’nın korosunu yönetti. 1977’den sonra İngiltere, Fransa, İsveç, Almanya, Küba, Yunanistan, Bulgaristan‘da festivallere katıldı. 1980‘deki askeri darbeden sonra çalışmalarını Almanya‘da sürdürmeye karar verdi, Frankfurt‘a yerleşti, 1990 yılında burada son nefesini verdi. (gk)